1. تغییرات نرخ خرید اقلام موردنیاز: با توجه به نوسانات احتمالی قیمت مواد اولیه و اقلام خریداری‌شده، مسئولیت پیش‌بینی و مدیریت این تغییرات بر عهده متقاضی است. متقاضی موظف است از قراردادهای تأمین با قیمت توافقی یا پیش‌خرید اقلام استفاده نماید تا اثر نوسانات قیمتی به حداقل برسد. در صورت افزایش هزینه‌ها، متقاضی موظف است با تعدیل قیمت فروش، از حاشیه سود تأمین‌کنندگان محافظت کند.
2. تغییر نرخ محصول: در صورت تغییر نرخ فروش محصولات در بازار، متقاضی باید با بازنگری در سیاست‌های فروش و حاشیه سود، پایداری جریان درآمدی طرح را حفظ نماید. مسئولیت تطبیق قیمت فروش با شرایط بازار بر عهده متقاضی است.
3. عدم امکان فروش محصول به میزان و مبلغ پیش‌بینی شده: چنانچه میزان فروش کمتر از پیش‌بینی طرح باشد، متقاضی متعهد است با اجرای برنامه‌های بازاریابی و توسعه بازار مصرف، نسبت به جبران کاهش فروش اقدام کند. در این حالت، مسئولیت نهایی تحقق درآمد پیش‌بینی‌شده بر عهده متقاضی است.
4. ریسک عدم نیاز مشتری نسبت به محصولات خریداری شده توسط متقاضی: در صورت تغییر تقاضای مشتریان یا کاهش سفارش‌ها، متقاضی باید با انعطاف در ترکیب محصولات، یافتن مشتریان جدید یا اصلاح شرایط فروش از انباشت کالا جلوگیری کند. ریسک کاهش تقاضا بر عهده متقاضی است.
5. بروز مشکل در عدم امکان تهیه اقلام موردنیاز: در صورت کمبود یا عدم دسترسی به اقلام موردنیاز، متقاضی باید از تأمین‌کنندگان جایگزین یا مسیرهای دیگر استفاده کند. تأخیر یا توقف در تأمین اقلام، مسئولیت مستقیم متقاضی بوده و موظف به مدیریت زنجیره تأمین است.
6. آسیب به محصولات پیش از تحویل به مشتری (آتش‌سوزی، سرقت و ...): هرگونه خسارت قبل از تحویل محصول طرح به مشتری، به‌طور کامل بر عهده متقاضی است.
7. مرغوب نبودن کیفیت محصولات: متقاضی میبایست کیفیت محصولات را از هر نظر بررسی و اصالت‌سنجی نماید. مسئولیت کنترل کیفیت محصولات خریداری‌شده یا تولیدشده بر عهده متقاضی است. در صورت بازگشت کالا از سوی مشتریان یا کاهش فروش به دلیل کیفیت پایین، تبعات آن بر عهده متقاضی است.
8. کاهش حاشیه سود فروش محصول: در صورت کاهش حاشیه سود متقاضی موظف است با بهبود کارایی عملیاتی، مذاکره و کنترل هزینه‌ها، سودآوری طرح را حفظ نماید. این ریسک در صورت وقوع بر عهده متقاضی است.
9. افزایش دوره گردش عملیاتی: در صورت افزایش مدت وصول مطالبات یا کاهش سرعت فروش، متقاضی باید از منابع داخلی خود برای تأمین نقدینگی موردنیاز استفاده کرده و مانع از ایجاد وقفه در تعهدات مالی طرح شود. کنترل و مدیریت سرمایه در گردش بر عهده متقاضی است.